Column: Over de vegetariër en de plezierjacht

“Wij hebben een farm voor plezierjacht”, zegt de vriendelijke blanke Namibiër. Ai, die komt binnen. Plezierjacht in Afrika, iets wat bij mij, met een groot hart voor dieren, al de hele reis door Namibië iets oproept. Ik heb de ‘stoere’ mannen wel gezien op de luchthaven, die met hun kakibroekjes hun jachtgeweer bij de douane gingen ophalen. Toen ik dit tafereel gadesloeg, begon het al bij me te borrelen, lekker stoer hoor, een weerloos dier neerschieten! En nu sta ik hier tegenover een vriendelijke, ietwat gezette, van oorsprong Duitse man, met wie ik een heel aangenaam gesprek aan het voeren was, die me nu vertelt dat hij een farm voor plezierjacht heeft. Een farm dus waar al die kakibroeken zo nodig voor de lol op dieren komen jagen. Ik moet even slikken. “Aangenaam, ik ben Jolanda, vegetariër vanuit principiële overwegingen.” Ik zeg het niet, ik slik het weg en laat niet merken hoe ik over plezierjacht denk. Ik zeg tegen mezelf dat ik open-minded moet zijn en niet meteen moet oordelen. In dit geval kom ik met deze instelling wel in een loyaliteitsconflict. Ik probeer naar het verhaal van de aardige man te luisteren. Vanuit mijn standpunt zal ik plezierjacht nooit goedkeuren en zal het zeker zelf nooit doen, maar ik bedenk me ook dat het er in Nederlandse slachthuizen veel erger aan toegaat. En ik merk dat de mensen in Namibië echt heel anders tegen de jacht aankijken. Namibië is een carnivorisch land, dat komt doordat vlees hier ook in overvloed is. Op de meeste farms wordt vee of wild gehouden. Gewassen groeien in dit droge land slecht, zeker op de plek waar we nu zijn, we bevinden ons immers midden in de Kalahariwoestijn. Vegetariër zijn is in Namibië wel een ding. Elke keer word ik met grote ogen aangekeken, zodra ik vertel dat ik geen vlees eet. Vaak moet ik genoegen nemen met droge aardappelen, droge rijst en wat worteltjes, “allemaal vegetarisch,” wordt er dan bijna verwijtend bij gezegd. En met een beetje geluk kan ik er een sausje overheen gieten of is de chefkok bereidt om een eitje te bakken. Maar goed, mij hoor je daar niet over klagen. Ik blijf bij mijn standpunt, hoe lekker de braai er ook uitziet, ik kijk liever naar de dieren in het wild, dan naar de dieren op mijn bord.

 

 

 

 

 

 

Terug naar het overzicht

REISWIJS Kerstmis

Het eind van het jaar is alweer bijna in zicht. Kerstmis staat alweer bijna voor de deur. Het is een tijd van bezinning. Terugkijken naar het afgelopen jaar en al eens voorzichtig vooruit kijken naar het nieuwe jaar dat komen gaat.

Tijdens deze Reiswijs blikken we onder andere terug naar een zeer avontuurlijke reis door Botswana, maar we kijken ook vooruit naar de reis die komen gaat. In 2019 gaan we terug naar Tibet, het land dat voor altijd in mijn hart zit.

Maar de avond gaat niet alleen over de terugblik en de vooruitblik van Wereldpaden. We gaan het ook hebben over jouw afgelopen jaar en het jaar wat komen gaat. Wat heb je meegemaakt? Wat neem je mee naar het nieuwe jaar? En wat staan heb je voor een dromen voor het nieuwe jaar.

Heb je zin om samen terug te blikken op het oude jaar en alvast een blik te werpen in het nieuwe jaar?

Meld je dan aan

Wanneer: donderdag 20 december 2018

Hoe laat: 19:30 u. tot ca. 21:30 u.

Waar: Abdij Rolduc, Heyendallaan 55A in Kerkrade

Kosten: vrije gave, de opbrengsten gaan naar een goed doel waar ik tijdens de avond meer over zal vertellen.

Aanmelden via info@wereldpaden.nl